Pro99.net Blog

ผ่านไปแล้วงานแต่งงานวันที่ 8 ม.ค. 52 แต่ก็อยากจะแนะนำร้านที่ทำการ์ดแต่งงาน และของชำร่วยเฉพาะ ในจังหวัดเชียงใหม่  เจ้าของร้านพูดง่ายใจดี มีของให้เลือกมากมายที่ร้าน ใครสนใจอยากได้การ์ดและของชำร่วยก็ไปได้ครับที่

บ้านการ์ดแต่งงาน และของชำร่วย (เจ้าของร้านชื่อ พี่อ้อย)
68 ต.ช้างเผือก (ก่อนถึงแบงค์กรุงศรี และอยู่ด้านตรงข้าม) เชียงใหม่
เบอร์โทร 089-8355407, 086-4281508, 083-8698987

ดู Pro99 Guide ในแผนที่ขนาดใหญ่กว่า

เกิดจากการใช้ไฟล์ MS Access ร่วมกันมากว่า 1 เครื่อง ผมใช้เวลาหลายชั่วโมงก็ไม่รู้แก้ยังไง สุดท้ายง่ายที่สุด ไปที่ Sharing และ Security เลือก Everybody เปิด Full Control ไปเลย ส่วนใครจะไปประยุกต์ เลือกเฉพาะบาง user ก็แล้วแต่ครับ

เมื่อวันจันทร์ที่ 7 มิ.ย. 53 แม่โทรศัพท์มาบอกตอนบ่ายว่า ตอนนี้ป้าเอาลำไยไปเลี้ยงแล้วนะ ผมไม่ตกใจเท่าไหร่เพราะคนที่นำไปเลี้ยงนั้นพอจะรู้จัก ป้าเป็นคนรักสัตว์อยู่แล้ว บังเอิญว่าสุนัขที่บ้านป้าแก่ตายพอดียังหาสุนัขเลี้ยงใหม่ไม่ได้ แม่จึงติดต่อมาตั้งแต่ตอนที่ยังรักษาตัวที่บ้านแล้ว ในกระบวนการย้ายนั้น ป้ากับแม่ก็นำลำไยไปหาหมอสัตวแพทย์แถวนั้นเพื่อฉีดยาป้องกันพิษสุนัขบ้า แต่หมอบอกว่าอย่าเพิ่งฉีดเลยเพราะสุนัขย้ายบ้านใหม่นั้นกลัวมันจะเครียดเกินไป ต้องรออีก 7 วันก่อน แล้วค่อยมาฉีด เพื่อไม่ให้เกิดความเครียดมากเกินไปหลังจากฉีดยา

ลำไยเป็นหมาฉลาด แม่เล่าว่าพอนำไปส่งที่บ้านป้าแล้ว ก็ให้ไปอยู่ในกรงก่อน แล้วป้าปิดประตู และปิดช่องไม่ให้มันรอดออกนอกถนนได้ (เพราะ แม่ย้ำตลอดว่า ลำไยรอดรั้วได้ ระวังมันจะรอดออกไปถนน โดนรถชนนะ ป้าเขาก็ใจดีให้ช่างมาปิดช่องประตู ดีมากเลย) แม่เล่าว่า พอแม่จะเดินไปหลังบ้านเพื่อบอกลามัน ยังไม่ทันถึงมันร้องเสียงดังน่าสงสารมากเลย… แม่เลยต้องตัดใจรีบออกมาโดยไม่ได้ลา หวังว่ามันจะลืม และอยู่กับเจ้าของใหม่ที่ดีกว่า เพราะมันจะได้อยู่ตัวเดียว ที่หนึ่งตัวเดียว ถ้าหากมาเลี้ยงที่บ้านรับรองว่ากัดกันแน่ๆ เพราะที่บ้านมี 6 ตัวแล้ว แต่ละตัวก็แย้งกันเป็นที่หนึ่งของบ้านทุกวัน เซ็ง… ไปอยู่บ้านใหม่น่าจะปลอดภัย และน่าจะมีความสุขกว่า

พออยู่ได้วันสองวัน พ่อก็เล่าว่าลำไยมองมาทางบ้านเราตลอด (ใจหายนะเนี้ย คิดถึงด้วย) พอป้าเปิดประตู มันก็รีบวิ่งมาทางบ้านเรา ป้าตะโกนบอกให้มันหยุด มันหยุดแล้วก็นอนรอป้ามาอุ้มกลับบ้าน ป้าบอกมันว่าให้อยู่บ้านนี้จะดูแลอย่างดี มันก็กลับเข้ากรงโดยดี ตอนกลางคืนมันก็ร้องและพยายามออกนอกกรงจนน้ำหกเต็มกรง คนใช้ก็บอกลำไยให้อยู่ดีๆ ทำตัวดีๆ ไม่งั้นพรุ่งอดข้าวนะ หลังจากนั้นลำไยก็ตัวดี ฉลาดไหมละเจ้าลำไย สมกับที่พ่อบอกว่า “มันเป็นหมาจบมหาวิทยาลัยพายัพมา มันเลยฉลาด”

เมื่อวานก็แอบไปหามัน โดยไม่ให้รู้ตัว เพราะคิดถึงมันมากเหมือนกัน แต่พอเห็นมันสบายดีก็สบายใจกลับบ้านได้ละ…..

ใช้ Access ดึงข้อมูลจาก MS SQL จัดการแยกเป็น 2 Table คือ Class และ Student เสร็จแล้ว Export ออกมาเป็นนามสกุล .csv ของไฟล์ แล้ว Import เข้า MYSQL ในฐานข้อมูลพยาบาล

ทุกๆ วัน พ่อจะต้องพาสุนัขทุกตัวออกไป อึ ฉี่ นอกบ้าน หลังจากนั้นถึงจะออกไปวิ่งออกกำลังกาย โดยจะนำเจ้าโอเว่อร์ และลำไยไว้ในบ้านและปิดประตูไว้ เพราะเจ้าโอเว่อร์มันจำทางกลับบ้านไม่ได้ พอได้โอกาสมันจะเดินไปเรื่อยๆ จนหายไปเหมือนคราวที่แล้วอีก เวลาออกนอกบ้านจำเป็นต้องมีโซ่ล่ามไปด้วยทุกครั้ง ส่วนเจ้าลำไยเนื่องจากยังไม่หายดีจึงไม่อยากพาไปด้วย สรุปคือมีเจ้าโอเว่อร์กับลำไยอยู่บ้าน นอกนั้นไปกับพ่อได้ พ่อก็ออกจาบ้านไปเก็บมะพร้าว ก็อยู่ไกลอยู่ ก็เห็นอะไรดำๆ มาอยู่ข้างๆ ก็ตกใจ เฮ้ยมายังไง… มาถูกได้ยังไง  ออกประตูมาได้ยังไง ก็เป็นเรื่องที่วิพากษ์วิจารณ์ตอนเช้าของวันนี้ พ่อก็สันนิฐานว่ามันรอดใต้ประตูบ้านออกไป และก็ดมกลิ่นตามไป (มันจะเก่งเกินไปละ) แม่ก็บอกว่ากลัวมันจะโดนรถชนตอนข้ามถนน พ่อก็บอกว่า “ลำไยมันฉลาด มันเป็นหมามหาวิทยาลัย มันเรียนมาสูง มันฉลาด” (จะฮาไปไหน)

มีรายงานใหม่จากอาการคุณลำไย ขณะนี้ทานข้าวได้แล้ว อาการดีขึ้นทุกๆ วัน แข็งแรงขึ้น แต่ยังไม่อึ ไว้วันเสาร์ไปตัดไหมจะลองถามหมอภพดูว่าต้องทำยังไง

เอาภาพการทำแผลนังลำไยมาฝาก ในระหว่างการทำแผลนั้นเจ้าลำไยนอนสบายและนิ่งมาก เห็นแล้วสบายใจ แต่เจ้าหมาที่อยู่รอบนอกท่าจะอิจฉากันใหญ่มีภาพท้ายๆ ให้ดูด้วย นี่ก็ใกล้เวลาตัดไหมแล้วเสาร์นี้ อาการนังลำไยดีขึ้นเยอะเลยครับ ตอนนี้เริ่มทานข้าวได้แล้ว นิดหน่อย เดินได้บ้าง ฉี่ได้ แต่ไม่อึ (ยังน่าเป็นห่วงอยู่) โดยรวมแล้วอาการดีขึ้นมากๆ